Levensloop en Loopbaan

De levensloop vormt de basis van mijn loopbaancoaching. Daar begint bij mij eigenlijk elk coachingstraject mee. Maar waarom zou ik dat doen als iemand alleen maar een loopbaanvraag heeft?

Een verhaal

Omdat wie je nu bent, voor een heel groot deel wordt bepaald door waar je vandaan komt. Dat is niet alleen de geografische plek. Maar veel belangrijker met wie je bent opgegroeid, wat je mee hebt gemaakt, de normen en waarden die je hebt meegekregen en de keuzes die er zijn gemaakt. Ik ben er van overtuigd dat dit ‘verhaal’ essentieel is voor het antwoord op wat iemand wil in zijn loopbaan: eerst ontdekken wie je zelf bent. En als iemand gaat schrijven over zijn levensverhaal en hoe zich dat ontwikkeld heeft, dan levert dat altijd weer nieuwe inzichten op. Deze inzichten zorgen voor aanknopingspunten bij de keuzes die nu gemaakt gaan worden.

De weg

Ik houd van metaforen, dus ik zie het leven van iemand eigenlijk als een reis, een route die je aflegt. Soms gaat de weg rechtuit, soms is hij kronkelig, steil omhoog, glooiend naar beneden, er zijn doodlopende wegen, omwegen etc. Als iemand bij mij komt met een vraag, dan staat hij meestal op een soort van kuispunt, hij weet even niet meer welke weg hij moet kiezen.  Een terugblik naar waar je vandaan komt, en welke keuzes je hebt gemaakt tot nu, geeft veel helderheid. Vaak zie ik dat er patronen en mechanismes zijn ontstaan in de loop der tijd. Of iemand heeft keuzes gemaakt die niet echt vanuit hemzelf kwamen, maar door anderen geadviseerd of zelfs opgelegd.

Een kinderfoto

Omdat mensen terug gaan in hun herinnering, en er vaak foto’s bij zoeken of in gesprek gaan met ouders en familie, zie ik dat er weer veel naar boven komt. Dierbare herinneringen worden gedeeld, en verhalen die niet bekend waren komen naar boven. Soms zijn ze verdrietig of pijnlijk, maar vaker zijn het leuke anekdotes en warme gevoelens.

Hoe dan ook, bijna altijd wordt duidelijk wie iemand is, en de verbinding met het kind is een heel sterke. Dit was de periode waarin alles kon. Als kind fantaseer en droom je over van alles, en vaak is er een groot gevoel van vrijheid. Ik vraag iemand altijd ook een foto uit de vroege kindertijd mee te brengen, een foto waar hij blij van wordt. Op die manier maak je contact met het kind in jezelf, en is het makkelijker om bij je wensen en je verlangens te komen. Dit werkt heel krachtig in de zoektocht naar iets nieuws.

En met dat gevoel kan ik dan in de loopbaancoaching veel sneller met iemand bij de kern komen, want bij loopbaanvragen gaat het vooral om wie jij bent, waar je goed in bent wat jij echt wilt.

No Comments

Post a Comment